Lucrezio - De rerum natura | Lingua | v
1 Origine e Natura della Realtà
Le frasi esaminate rivelano una profonda riflessione sull’origine e la natura della realtà, esplorando concetti come la creazione, il movimento, la materia e l’ordine cosmico. L’autore utilizza un linguaggio figurativo e un vocabolario innovativo per descrivere processi complessi e fenomeni naturali, spesso ricorrendo a metafore e similitudini per rendere più comprensibili le sue idee.
Frasi Selezionate:
- (1463) - “[quorum operum causas nulla ratione videre possunt ac fieri divino numine rentur.]” Questa frase introduce il tema del mistero e dell’inspiegabilità di alcuni eventi, suggerendo che alcune cause siano al di là della comprensione umana e possano essere attribuite a un intervento divino.
- (1205) - “nam certe neque consilio primordia rerum ordine se suo quaeque sagaci mente locarunt пес quos quaeque darent motus pepigere profecto;” Questa frase esprime l’idea che l’ordine primordiale delle cose non sia stato stabilito con un piano razionale, ma sia il risultato di un processo naturale e caotico.
- (25) - “nam tibi de summa caeli ratione deumque disserere incipiam et rerum primordia pandam, unde omnis natura creet res, auctet alatque, quove eadem rursum natura perempta resolvat, quae nos materiem et genitalia corpora rebus reddunda in ratione vocare et semina rerum appellare suemus” Questa frase introduce il tema della creazione e della distruzione, suggerendo che la natura sia una forza dinamica che genera e dissolve continuamente le cose.
- (10) - “ergo vivida vis animi pervicit et extra processit longe flammantia moenia mundi atque omne immensum peragravit mente animoque, unde refert nobis victor quid possit oriri, quid nequeat, finita potestas denique cuique qua nam sit ratione atque alte terminus haerens.” Questa frase introduce il tema del potere dell’intelletto e della sua capacità di trascendere i limiti del mondo fisico.
- (484) - “nullo iam pacto veri simile esse putandumst, undique cum vorsum spatium vacet infinitum seminaque innumero numero summaque profunda multimodis volitent aeterno percita motu, hunc unum terrarum orbem caelumque creatum, nil agere illa foris tot corpora materiai;” Questa frase introduce il tema dell’infinito e della sua capacità di generare la realtà.
2 Natura e Movimento: Un’Esplorazione del Vuoto e della Materia
Le frasi selezionate si concentrano sulla natura del vuoto (inane) e della sua relazione con la materia, il movimento e la stabilità dell’universo.
- ”(1192)** - Praeterea quae cumque manent aeterna necessust aut, quia sunt solido cum corpore, respuere ictus пес penetrare pati sibi quicquam quod queat artas dissociare intus partis, ut materiai corpora sunt, quorum naturam ostendimus ante, aut ideo durare aetatem posse per omnem, plagarum quia sunt expertia, sicut inane est, quod manet intactum neque ab ictu fungitur hilum, aut etiam quia nulla loci sit copia circum, quo quasi res possint discedere dissoluique, sicut summarum summa est aeterna, neque extra qui locus est quo dissiliant neque corpora sunt quae possint incidere et valida dissolvere plaga.”
- ”(239)** - Ipsa modum porro sibi rerum summa parare ne possit, natura tenet, quae corpus inane et quod inane autem est finiri corpore cogit, ut sic alternis infinita omnia reddat, aut etiam alterutrum, nisi terminet alterum eorum, simplice natura pateat tamen inmoderatum, пес mare пес tellus neque caeli lucida templa пес mortale genus пес divum corpora sancta exiguum possent horai sistere tempus; nam dispulsa suo de coetu materiai copia ferretur magnum per inane soluta, sive adeo potius numquam concreta creasset ullam rem, quoniam cogi disiecta nequisset.”
- ”(246)** - Illud in his rebus longe fuge credere, Memmi, in medium summae quod dicunt omnia niti atque ideo mundi naturam stare sine ullis ictibus externis neque quoquam posse resolvi summa atque ima, quod in medium sint omnia nixa, ipsum si quicquam posse in se sistere credis, et quae pondera sunt sub terris omnia sursum nitier in terraque retro requiescere posta, ut per aquas quae nunc rerum simulacra videmus; et simili ratione animalia suppa vagari contendunt neque posse e terris in loca caeli reccidere inferiora magis quam corpora nostra sponte sua possint in caeli templa volare; illi cum videant solem, nos sidera noctis cernere et alternis nobiscum tempora caeli dividere et noctes parilis agitare diebus.”
- ”(248)** - пес quisquam locus est, quo corpora cum
venerunt, ponderis amissa vi possint stare
inani; пес quod inane autem est ulli subsistere debet, quin, sua quod natura petit, concedere pergat.” - ”(307)** - quod nisi declinare solerent, omnia deorsum imbris uti guttae caderent per inane profundum пес foret offensus natus пес plaga creata principiis; ita nihil umquam natura creasset.”
Queste frasi, con il loro linguaggio figurativo e la loro esplorazione dei concetti di vuoto, materia e movimento, offrono una visione unica della natura dell’universo.
3 La Metafora del Nettare Amaro
Le frasi esaminate rivelano un’approfondita riflessione sulla natura della conoscenza e sulla difficoltà di comunicarla. L’autore utilizza una metafora complessa, paragonando la trasmissione di idee profonde all’atto di somministrare un nettare amaro a un bambino, inizialmente dolcificato per renderlo più accettabile. Questa immagine, ricca di simbolismo, cattura l’essenza della sfida di comunicare concetti complessi a un pubblico che potrebbe essere inizialmente resistente.
Frasi Selezionate:
- “id quoque enim non ab nulla ratione videtur; sed vel uti pueris absinthia taetra medentes cum dare conantur, prius oras pocula circum contingunt mellis dulci flavoque liquore, ut puerorum aetas inprovida ludificetur labrorum tenus, interea perpotet amarum absinthi laticem deceptaque non capiatur, sed potius tali facto recreata valescat, sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videtur tristior esse quibus non est tractata, retroque volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti carmine Pierio rationem exponere nostram et quasi musaeo dulci contingere melle, si tibi forte animum tali ratione tenere versibus in nostris possem, dum perspicis omnem naturam rerum, qua constet compta figura.” (222)
- “nam vel uti tota natura dissimiles sunt inter se genitae res quaeque, ita quamque necessest dissimili constare figura principiorum; non quo multa parum simili sint praedita forma, sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.” (416)
- “Quin etiam passim nostris in versibus ipsis multa elementa vides multis communia verbis, cum tamen inter se versus ac verba necesse est confiteare alia ex aliis constare elementis; non quo multa parum communis littera currat aut nulla inter se duo sint ex omnibus isdem, sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.” (410)
- “scilicet et risu tremulo concussa cachinnant et lacrimis spargunt rorantibus ora genasque multaque de rerum mixtura dicere callent et sibi proporro quae sint primordia quaerunt; quando quidem totis mortalibus adsimulata ipsa quoque ex aliis debent constare elementis, inde alia ex aliis, nusquam consistere ut ausis; quippe sequar, quod cumque loqui ridereque dices et sapere, ex aliis eadem haec facientibus ut sit.” (469)
4 La Natura della Realtà e la Morte
Le frasi selezionate si concentrano sulla natura della realtà, la mortalità e il destino dell’uomo, esplorando concetti filosofici e scientifici con un linguaggio figurativo e innovativo.
- ”(440)** - sicut amaracini blandum stactaeque
liquorem et nardi florem, nectar qui naribus halat, cum facere
instituas, cum primis quaerere par est, quod licet ac possis reperire,
inolentis olivi naturam, nullam quae mittat naribus auram, quam minime
ut possit mixtos in corpore odores concoctosque suo contractans perdere
viro, propter eandem
debent primordia rerum non adhibere suum gignundis rebus odorem пес sonitum, quoniam nihil ab se mittere possunt, пес simili ratione saporem denique quemquam пес frigus neque item calidum tepidumque vaporem, cetera, quae cum ita sunt tamen ut mortalia constent, molli lenta, fragosa putri, cava corpore raro, omnia sint a principiis seiuncta necessest, inmortalia si volumus subiungere rebus fundamenta, quibus nitatur summa salutis; ne tibi res redeant ad nihilum funditus omnes.”* - Questa frase introduce il concetto di separazione tra la realtà mortale e l’immortalità, con un linguaggio ricco di metafore olfattive e sensoriali. - ”(423)** - omnis enim color omnino mutatur in omnis; quod facere haud ullo debent primordia pacto; immutabile enim quiddam superare necessest, ne res ad nihilum redigantur funditus omnes; nam quod cumque suis mutatum finibus exit, continuo hoc mors est illius quod fuit ante.”* - La frase sottolinea l’importanza della stabilità e dell’immutabilità per la conservazione della realtà, contrapposta alla sua inevitabile trasformazione e alla morte.
- ”(604)** - Principio quoniam tenuem constare minutis corporibus docui multoque minoribus esse principiis factam quam liquidus umor aquai aut nebula aut fumus;-nam longe mobilitate praestat et a tenui causa magis icta movetur, quippe ubi imaginibus fumi nebulaeque movetur; quod genus in somnis sopiti ubi cernimus alte exhalare vaporem altaria ferreque fumum; nam procul haec dubio nobis simulacra gerunturnunc igitur quoniam quassatis undique vasis diffluere umorem et laticem discedere cernis, et nebula ac fumus quoniam discedit in auras, crede animam quoque diffundi multoque perire ocius et citius dissolvi in corpora prima, cum semel ex hominis membris ablata recessit; quippe etenim corpus, quod vas quasi constitit eius, cum cohibere nequit conquassatum ex aliqua re ac rarefactum detracto sanguine venis, a’re qui credas posse hanc cohiberier ullo, corpore qui nostro rarus magis incohibens sit?“* - Questa frase utilizza un linguaggio complesso e metaforico per descrivere la natura effimera della realtà e la dissoluzione dell’anima nel corpo.
- ”(703)** - id quoniam mors eximit, esseque prohibet illum cui possint incommoda conciliari, scire licet nobis nihil esse in morte timendum пес miserum fieri qui non est posse, neque hilum differre an nullo fuerit iam tempore natus, mortalem vitam mors cum inmortalis ademit.”* - La frase affronta il tema della morte e della sua inevitabilità, suggerendo che non c’è nulla da temere nella morte stessa.
- ”(161)** - proinde aliquid superare necesse est incolume ollis, ne tibi res redeant ad nilum funditus omnes de nihiloque renata vigescat copia rerum.”* - Questa frase sottolinea l’importanza di preservare la realtà dalla distruzione, suggerendo che la creazione e la distruzione sono cicli continui.
5 La Connessione Corpo-Anima
Le frasi esaminate esplorano la complessa relazione tra corpo e anima, un tema centrale nella riflessione filosofica e medica. Si evidenzia come la salute fisica influenzi lo stato emotivo e viceversa, e come la morte segnali la dissoluzione di questa connessione.
- “(539) - et quasi, cum caput aut oculus temptante dolore laeditur in nobis, non omni concruciamur corpore, sic animus nonnumquam laeditur ipse laetitiaque viget, cum cetera pars animai per membra atque artus nulla novitate cietur; verum ubi vementi magis est commota metu mens, consentire animam totam per membra videmus sudoresque ita palloremque existere toto corpore et infringi linguam vocemque aboriri, caligare oculos, sonere auris, succidere artus, denique concidere ex animi terrore videmus saepe homines;” - Questa frase descrive come il dolore fisico possa influenzare lo stato emotivo, e viceversa.
- “(629) - Et quoniam mens est hominis pars una locoque fixa manet certo, vel ut aures atque oculi sunt atque alii sensus qui vitam cumque gubernant, et vel uti manus atque oculus naresve seorsum secreta ab nobis nequeunt sentire neque esse, sed tamen in parvo lincuntur tempore tali, sic animus per se non quit sine corpore et ipso esse homine, illius quasi quod vas esse videtur, sive aliud quid vis potius coniunctius ei fingere, quandoquidem conexu corpus adhaeret.” - Questa frase sottolinea l’indissolubilità della mente e del corpo.
- “(661) - ut cibus, in membra atque artus cum diditur
omnis, disperit atque aliam naturam sufficit ex se, sic anima atque
animus quamvis [est] integra recens
corpus eunt, tamen in manando dissoluuntur, dum quasi per caulas omnis diduntur in artus particulae quibus haec animi natura creatur, quae nunc in nostro dominatur corpore nata ex illa quae tunc periit partita per artus.” - Questa frase paragona l’assimilazione del cibo alla dissoluzione dell’anima nel corpo. - “(625) - Denique saepe hominem paulatim cernimus ire et membratim vitalem deperdere sensum; in pedibus primum digitos livescere et unguis, inde pedes et crura mori, post inde per artus ire alios tractim gelidi vestigia leti.” - Questa frase descrive il processo di morte come una graduale perdita di sensibilità.
- “(630) - Denique corporis atque animi vivata potestas inter se coniuncta valent vitaque fruuntur; пес sine corpore enim vitalis edere motus sola potest animi per se natura пес autem cassum anima corpus durare et sensibus uti.” - Questa frase sottolinea la necessità di un corpo per l’anima e viceversa.
6 Riflessioni sulla Percezione Visiva e Sensoriale
Le seguenti frasi, selezionate per la loro rilevanza linguistica e stilistica, esplorano la complessità della percezione visiva, sensoriale e la natura illusoria della realtà.
- ”(831) - sic ubi se primum speculi proiecit imago, dum venit ad nostras acies, protrudit agitque a’ra qui inter se cumquest oculosque locatus, et facit, ut prius hunc omnem sentire queamus quam speculum; sed ubi [in] speculum quoque sensimus ipsum, continuo a nobis in eum quae fertur imago pervenit, et nostros oculos reiecta revisit atque alium prae se propellens a’ra volvit, et facit ut prius hunc quam se videamus, eoque distare ab speculo tantum semota videtur.” - Motivazione: L’uso del linguaggio figurativo per descrivere il processo di riflessione e percezione dell’immagine nello specchio.
- ”(915) - Quod super est, non est mirandum qua ratione, per loca quae nequeunt oculi res cernere apertas, haec loca per voces veniant aurisque lacessant, conloquium clausis foribus quoque saepe videmus; ni mirum quia vox per flexa foramina rerum incolumis transire potest, simulacra renutant; perscinduntur enim, nisi recta foramina tranant, qualia sunt vitrei, species qua travolat omnis.” - Motivazione: L’uso di metafore per descrivere come i suoni e le immagini possano raggiungere i nostri sensi anche attraverso percorsi inaspettati.
- ”(847) - Quadratasque procul turris cum cernimus urbis, propterea fit uti videantur saepe rutundae, angulus optusus quia longe cernitur omnis sive etiam potius non cernitur ac perit eius plaga пес ad nostras acies perlabitur ictus, aëra per multum quia dum simulacra feruntur, cogit hebescere eum crebris offensibus aër.” - Motivazione: La descrizione della distorsione visiva dovuta alla distanza e all’effetto dell’aria sulla percezione delle forme.
- ”(1265) - versarique potest, globus ut, si forte, pilai dimidia ex parti candenti lumine tinctus, versandoque globum variantis edere formas, donique eam partem, quae cumque est ignibus aucta, ad speciem vertit nobis oculosque patentis; inde minutatim retro contorquet et aufert luciferam partem glomeraminis atque pilai; ut Babylonica Chaldaeum doctrina refutans astrologorum artem contra convincere tendit, proinde quasi id fieri nequeat quod pugnat uterque aut minus hoc illo sit cur amplectier ausis.” - Motivazione: La descrizione della trasformazione delle forme attraverso la luce e il movimento, con un’analogia alla conoscenza e alla sua evoluzione.
- ”(821) - et quantum quaeque ab nobis res absit, imago efficit ut videamus et internoscere curat; nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque a’ra qui inter se cumque est oculosque locatus, isque ita per nostras acies perlabitur omnis et quasi perterget pupillas atque ita transit.” - Motivazione: L’uso del linguaggio figurativo per descrivere il processo di riflessione e percezione dell’immagine nello specchio.
7 Origini e Sviluppo della Vita sulla Terra
Le seguenti frasi, selezionate per la loro rilevanza linguistica e stilistica, esplorano l’origine e l’evoluzione della vita sulla Terra, con un’attenzione particolare al linguaggio figurativo e all’innovazione lessicale.
- ”(471) - Denique caelesti sumus omnes semine oriundi; omnibus ille idem pater est, unde alma liquentis umoris guttas mater cum terra recepit, feta parit nitidas fruges arbustaque laeta et genus humanum, parit omnia saecla ferarum, pabula cum praebet, quibus omnes corpora pascunt et dulcem ducunt vitam prolemque propagant; qua propter merito maternum nomen adepta est.” - Motivazione: Questa frase presenta un linguaggio metaforico e un lessico ricercato per descrivere l’origine comune di tutte le forme di vita, attribuendo un ruolo divino alla terra madre.
- ”(32) - e mare primum homines, e terra posset oriri squamigerum genus et volucres erumpere caelo; armenta atque aliae pecudes, genus omne ferarum, incerto partu culta ac deserta tenerent.” - Motivazione: L’immagine dell’uomo che emerge dal mare e degli animali che irrompono dal cielo è suggestiva e utilizza un linguaggio vivido per descrivere la creazione del mondo.
- ”(1298) - Multaque tum tellus etiam portenta creare conatast mira facie membrisque coorta, androgynem, interutras necutrumque utrimque remotum, orba pedum partim, manuum viduata vicissim, muta sine ore etiam, sine voltu caeca reperta, vinctaque membrorum per totum corpus adhaesu, пес facere ut possent quicquam пес cedere quoquam пес vitare malum пес sumere quod volet usus.” - Motivazione: La descrizione di creature mostruose e deformi, create dalla terra, è un esempio di linguaggio figurativo e di immaginazione.
- ”(43) - Postremo quoniam incultis praestare videmus culta loca et manibus melioris reddere fetus, esse videlicet in terris primordia rerum quae nos fecundas vertentes vomere glebas terraique solum subigentes cimus ad ortus; quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore sponte sua multo fieri meliora videres.” - Motivazione: La frase utilizza un linguaggio metaforico per descrivere l’origine della vita sulla terra.
8 L’Esplorazione della Natura e del Sapere
Le frasi selezionate si concentrano sull’esplorazione della natura, del sapere e della condizione umana, con un linguaggio figurativo e un’innovazione lessicale che riflette la ricerca di nuove forme espressive.
- ”(767)** - iuvat integros accedere fontis atque haurire, iuvatque novos decerpere flores insignemque meo capiti petere inde coronam, unde prius nulli velarint tempora musae; primum quod magnis doceo de rebus et artis religionum animum nodis exsolvere pergo, deinde quod obscura de re tam lucida pango carmina musaeo contingens cuncta lepore.” - Motivazione: L’immagine del poeta che attinge a nuove fonti di ispirazione e decora la sua fronte con una corona inedita è un’espressione potente di ricerca e innovazione.
- ”(507)** - Liber III E tenebris tantis tam clarum extollere lumen qui primus potuisti inlustrans commoda vitae, te sequor, o Graiae gentis decus, inque tuis nunc ficta pedum pono pressis vestigia signis, non ita certandi cupidus quam propter amorem quod te imitari aveo; quid enim contendat hirundo cycnis, aut quid nam tremulis facere artubus haedi consimile in cursu possint et fortis equi vis?“ - Motivazione: La metafora della luce che emerge dalle tenebre e l’imitazione del genio greco sono elementi significativi per comprendere l’importanza del sapere e dell’innovazione.
- ”(1105)** - nam si, ut ipsa petit maiestas cognita rerum, dicendum est, deus ille fuit, deus, inclyte Memmi, qui princeps vitae rationem invenit eam quae nunc appellatur sapientia, quique per artem fluctibus et tantis vitam tantisque tenebris in tam tranquillo et tam clara luce locavit.” - Motivazione: La riflessione sulla natura divina del sapere e la sua capacità di illuminare le tenebre è un elemento chiave per comprendere l’importanza della conoscenza.
- ”(1456)** - veridicis igitur purgavit pectora dictis et finem statuit cuppedinis atque timoris exposuitque bonum summum, quo tendimus omnes, quid foret, atque viam monstravit, tramite parvo qua possemus ad id recto contendere cursu, quidve mali foret in rebus mortalibus passim, quod fieret naturali varieque volaret seu casu seu vi, quod sic natura parasset, et quibus e portis occurri cuique deceret, et genus humanum frustra plerumque probavit volvere curarum tristis in pectore fluctus.” - Motivazione: L’immagine del filosofo che purga le menti dalle paure e indica la via verso il bene supremo è un’espressione potente di speranza e di conoscenza.
9 Il Fenomeno dell’Igne e delle Sue Manifestazioni
Le frasi selezionate esaminano il fenomeno dell’igne e le sue manifestazioni, analizzando il suo comportamento e le sue proprietà attraverso un linguaggio figurativo e innovativo.
- (1516) - “Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem, frigida cum venti pepulit vis missa sine igni, ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu, confluere ex ipso possunt elementa vaporis et simul ex illa quae tum res excipit ictum; ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis, пес, quod frigida vis ferrist, hoc setius illi semina concurrunt calidi fulgoris ad ictum.” - Questa frase utilizza una metafora per descrivere la generazione dell’igne attraverso l’impatto e la combinazione di elementi, paragonandolo all’emissione di scintille quando si colpisce una pietra con il ferro.
- (1508) - “hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum forte locum quemvis, expressit multa vaporis semina seque simul cum eo commiscuit igni, insinuatus ibi vortex versatur in arto et calidis acuit fulmen fornacibus intus; nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum mobilitate calescit et e contagibus ignis.” - La frase descrive la formazione dell’igne attraverso la combinazione di elementi e la creazione di un vortice, evidenziando la sua natura dinamica e la sua capacità di generare calore.
- (1238) - “[quanta quoquest tanta hinc nobis videatur in alto] nam licet hinc mundi patefactum totius unum largifluum fontem scatere atque erumpere lumen, ex omni mundo quia sic elementa vaporis undique conveniunt et sic coniectus eorum confluit, ex uno capite hic ut profluat ardor.” - Questa frase utilizza una metafora per descrivere l’origine dell’igne come un flusso di energia che emana da un punto centrale, paragonandolo a una sorgente di calore che si propaga in tutto il mondo.
- (1480) - “Fulgit item, nubes ignis cum semina multa excussere suo concursu, ceu lapidem si percutiat lapis aut ferrum; nam tum quoque lumen exilit et claras scintillas dissipat ignis.” - La frase utilizza una metafora per descrivere la generazione dell’igne attraverso l’impatto e la combinazione di elementi, paragonandolo all’emissione di scintille quando si colpisce una pietra con il ferro.
- (1482) - “id licet hinc etiam cognoscere: caedere si quem ancipiti videas ferro procul arboris auctum, ante fit ut cernas ictum quam plaga per auris det sonitum; sic fulgorem quoque cernimus ante quam tonitrum accipimus, pariter qui mittitur igni e simili causa, concursu natus eodem.” - La frase utilizza una metafora per descrivere la generazione dell’igne attraverso l’impatto e la combinazione di elementi, paragonandolo all’emissione di scintille quando si colpisce una pietra con il ferro.
10 Il Ciclo Naturale e i Fenomeni Atmosferici
Le frasi selezionate si concentrano sulla descrizione dei fenomeni atmosferici, del ciclo dell’acqua e del ruolo del sole e della luna, evidenziando l’uso di un linguaggio figurativo e innovativo.
- (1600) - “Postremo quoniam raro cum corpore tellus est et coniunctast oras maris undique cingens, debet, ut in mare de terris venit umor aquai, in terras itidem manare ex aequore salso; percolatur enim virus retroque remanat materies umoris et ad caput amnibus omnis confluit, inde super terras redit agmine dulci qua via secta semel liquido pede detulit undas.” - Motivazione: Questa frase descrive il ciclo dell’acqua con un linguaggio metaforico, paragonandolo a un viaggio che parte dalla terra e ritorna, creando un’immagine vivida del movimento dell’acqua.
- (61) - “sunt igitur venti ni mirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt ac subito vexantia turbine raptant, пес ratione fluunt alia stragemque propagant et cum mollis aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis imbribus auget montibus ex altis magnus decursus aquai fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, пес validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.” - Motivazione: La descrizione dei venti come “corpi ciechi” e l’immagine di un fiume in piena che distrugge tutto ciò che incontra sono esempi di linguaggio figurativo e stile narrativo.
- (1260) - “Crescere itemque dies licet et tabescere noctes, et minui luces, cum sumant augmina noctis, aut quia sol idem sub terras atque superne imparibus currens amfractibus aetheris oras partit et in partis non aequas dividit orbem, et quod ab alterutra detraxit parte, reponit eius in adversa tanto plus parte relatus, donec ad id signum caeli pervenit, ubi anni nodus nocturnas exaequat lucibus umbras; nam medio cursu flatus aquilonis et austri distinet aequato caelum discrimine metas propter signiferi posituram totius orbis, annua sol in quo concludit tempora serpens, obliquo terras et caelum lumine lustrans, ut ratio declarat eorum qui loca caeli omnia dispositis signis ornata notarunt.” - Motivazione: Questa frase descrive il movimento del sole e della luna, evidenziando la loro influenza sui cicli del giorno e della notte.
- (1554) - “hoc fit ubi inter dum non quit vis incita venti rumpere quam coepit nubem, sed deprimit, ut sit in mare de caelo tam quam demissa columna, paulatim, quasi quid pugno bracchique superne coniectu trudatur et extendatur in undas; quam cum discidit, hinc prorumpitur in mare venti vis et fervorem mirum concinnat in undis; versabundus enim turbo descendit et illam deducit pariter lento cum corpore nubem; quam simul ac gravidam detrusit ad aequora ponti, ille in aquam subito totum se inmittit et omne excitat ingenti sonitu mare fervere cogens.” - Motivazione: La descrizione della forza del vento che rompe le nuvole e crea un’onda è un esempio di linguaggio figurativo e stile narrativo.
8C25D792558AE2D0CC995FA42B201CEC7E58FABEA2ED47B9C1A77D9138F9F4E0B6DBC8E9F9986CCBBDAB9E25678A431452C142CB800CEC520ABE294A0605D8FCE3B6D2C2677EBA3D64F1E383C38DD4F09E917F538B0575BB4D810382DA1AA23C73EB646536B84D369A2A32DEE5F96FBD9853F7D59582556600F754C9F6683C3659B1291F95DE9981E6A3B7E6A4FDDB29EDB7DD48D21E425BA99DDDBC625970E57A5DA6C89328AF7B6829478198C5EF9B6D08403639DD54506FB56A392DDD5D6851E56F22AFF3E01EA00A7BE5DD9D07314BD48905C57F04C6640FFC7477096271203D434F8CF907B25C85DDF5CE3E2E34E0DC4359984BD934E588B75329BF36D20E841B7EEA174A93537EF4C95A3BA41D3873D8300E06986ADDEDB29FA5BC180993846366BC3C6A40B7EF817EAA64E82E175DD5C48260958A920106E0C7C9A7D6B88521D56D61272D4777C1444335D2C92AD4B4443701966E14B07E5B0604C520B617282A4EEEB1DEBEFD750F9C2E84892F88634109FF1466